Kesim saati geçtiğinde kutu bir gün bekliyor
Bağcılar'daki bir tekstil ihracatçısının Almanya'ya gönderdiği kırk parçalık numune kutusu, DHL'in Yeşilköy'deki merkezine saat 16.30'dan önce girmezse o akşamki İstanbul-Leipzig uçağına yetişemiyor; bir sonraki sefer ise genelde ertesi gün öğleden sonraya kalıyor. Kargo firmalarının 'kesim saati' dediği bu sınır, günün hangi uçuşun manifestosuna paketin yazılacağını belirliyor ve on dakikalık bir gecikme bile teslimatı bir gün geriye atabiliyor.
Trendyol Yurt Dışı, Etsy ya da kendi web sitesinden Avrupa'ya satış yapan küçük işletmelerin çoğunun kendi aracı yok; günde üç beş paketleri olduğu için kargo firmasıyla sabah 09.00 planlı toplama anlaşması da yapmıyorlar. Sipariş öğleden sonra geldiğinde elde kalan tek seçenek, kutuyu en yakın kurye ile depoya kendileri yetiştirmek oluyor.
Barkodsuz kutu depo girişinde geri çevriliyor
DHL ve UPS'in İstanbul depolarındaki görevli, barkod etiketi yapıştırılmamış ya da üç nüsha ticari faturası eksik olan kutuyu teslim almıyor; kurye bu durumda kutuyla birlikte geri dönmek zorunda kalıyor. Bu yüzden kuryeye paket verilirken etiketin kutunun en geniş yüzüne kıvrım yapmadan yapıştırılmış olması, faturanın da ayrı bir zarfta değil kutunun üstündeki şeffaf cepte durması gerekiyor.
HS kodu ya da gönderi değeri formda eksik yazıldığında da aynı sorun çıkıyor; depo görevlisi eksik bilgiyi tamamlatmak için göndericiyi arıyor, bu arada kurye depoda bekliyor ya da kutuyu bırakıp ayrılıyor ve iş bir sonraki güne sarkıyor. Deneyimli ihracatçılar bu yüzden faturayı kargo firmasının kendi sistemine önceden yüklüyor, kuryeye sadece barkodu yapıştırılmış kutuyu teslim ediyor.
Hangi depoya gidileceği ilçeye göre değişiyor
Bağcılar ve Güngören'deki tekstil atölyelerinden çıkan paketlerin çoğu Yenibosna'daki UPS merkezine ya da Yeşilköy'deki DHL tesisine gidiyor; her ikisi de TEM'e yakın olduğu için kurye güzergahı trafiğe göre buna uygun kuruyor. Hadımköy ve Esenyurt tarafındaki depolardan çıkan gönderiler içinse Küçükçekmece'deki FedEx servis noktası daha kısa sürede ulaşılan seçenek oluyor.
Anadolu yakasında tablo farklı işliyor; Ümraniye ve Dudullu'daki elektronik ve otomotiv yedek parça ihracatçıları genelde Kartal üzerinden Sabiha Gökçen'e bağlanan hatta çalışan kuryeleri tercih ediyor, çünkü köprüye çıkmadan aynı gün teslim şansı daha yüksek kalıyor.
Bir kutu mu, on iki koli mi: araç seçimi değişiyor
Tek bir kutu ya da iki küçük paket söz konusu olduğunda moto kurye hem daha hızlı hem daha ucuz; trafik yoğun olsa bile motor şeritler arasında ilerleyip kesim saatini yakalayabiliyor. Ama haftalık ihracat hacmi on iki on beş koliye çıktığında ya da kolilerden biri yirmi kilonun üzerindeyse iş değişiyor, çünkü motorun arkasına üç kutudan fazlası güvenli şekilde bağlanamıyor.
Böyle durumlarda araçlı kurye tercih ediliyor; özellikle haftanın belirli günlerinde düzenli ihracat yapan işletmeler için sabit bir araç ayırıp aynı rotayı her sefer tekrarlamak hem yükleme süresini kısaltıyor hem de kutuların depoya varış sırasını öngörülebilir kılıyor.
Sözleşmesiz e-ihracat satıcıları için de düzenli bir yol var
Kargo firmasıyla günlük planlı toplama sözleşmesi imzalamak genelde ayda belli bir hacmin üzerinde gönderi yapan firmalara sunuluyor; haftada iki üç paket çıkaran küçük bir satıcı bu eşiğin altında kaldığı için sözleşme kapsamına giremiyor. Bu işletmeler için kurumsal kurye hesabı açmak daha esnek bir çözüm oluyor, çünkü sipariş günden güne değişse de her seferinde yeniden anlatmak yerine önceden tanımlı adres ve teslim noktasına göre hızlıca talep oluşturabiliyorlar.
Düzenli çalışan ihracatçıların çoğu zamanla aynı kuryeyle ya da aynı ekiple çalışmayı tercih ediyor; kurye hangi depoda hangi görevlinin barkod kontrolünü nasıl yaptığını öğrendikçe, kutuyu teslim etme süresi haftalar içinde gözle görülür şekilde kısalıyor.
