Sipariş depodan değil, üç sokak ötedeki şubeden çıkıyor
Ataşehir'de oturan bir müşteri, bir ayakkabı markasının sitesinden gece yarısı sipariş veriyor. Markanın merkez deposu Hadımköy'de, oradan kargoya verilse ürün en iyi ihtimalle ertesi akşam elinde olacak. Ama marka bu siparişi depoya değil müşteriye en yakın şubeye düşürüyor; sistem Bağdat Caddesi'ndeki mağazada aynı numaranın stokta olduğunu görüyor, sipariş oraya yönleniyor, kurye öğleden sonra şubeye uğrayıp kutuyu alıp iki saat içinde kapıya götürüyor.
40 şubeli bir ayakkabı zincirinde online siparişlerin dörtte biri artık bu şekilde mağazadan çıkıyor; bu oran kampanya haftalarında üçte bire kadar yükselebiliyor, çünkü depo o günlerde zaten kendi kapasitesinin üstünde çalışıyor. Marka için fark büyük: depo kaynaklı gönderide müşteri 24-48 saat bekliyor, mağazadan gönderimde bu süre 2-4 saate iniyor.
Depoda tükenen ürün üç şubede fazlasıyla bulunabiliyor
Modelin arkasında markanın tüm şubelerindeki stoğu anlık gören bir sistem var. Depo bir numarayı tükettiğinde bile aynı ürün genelde birkaç şubenin rafında duruyor; sistem müşteriye en yakın ve o numarada en az üç adet fazlası olan şubeyi seçiyor, rafta tek kalan son parçayı otomatik göndermiyor. Son parça gönderilecekse şube müdürünün onayı isteniyor, çünkü o parça mağazaya o gün gelecek bir müşteri için de son şans olabilir.
Bu seçimde mesafe tek kriter değil; sistem şubenin o saatte kaç siparişle zaten yüklü olduğuna da bakıyor. Nişantaşı'ndaki bir şube aynı anda beş sipariş hazırlıyorsa, altıncı sipariş bir kilometre daha uzaktaki ama o an boş olan başka bir şubeye kayabiliyor; amaç kuryeyi değil, mağaza personelini gereksiz yere tıkamamak.
Mağaza çalışanı kasadaki müşteriyle paket arasında kalıyor
Depoda kutulama için ayrı bir bant, ayrı bir ekip var; mağazada böyle bir düzen yok. Online sipariş geldiğinde bildirimi genelde kasadaki ya da reyondaki satış danışmanı görüyor, o kişi hem mağazaya gelen müşteriyle ilgileniyor hem arka tarafta siparişi toplayıp kutuluyor. Hafta içi öğleden sonra gibi sakin saatlerde bu sorun çıkarmıyor, ama cumartesi öğlen gibi mağazanın dolu olduğu bir saatte sipariş kutulama on dakikalık bir işten kırk dakikaya uzayabiliyor.
Kurye şubeye vardığında ürünü almadan önce barkod okutuyor; bu adım hem doğru numaranın çıktığını teyit ediyor hem mağazanın stok sisteminde ürünün satıldığını işaretliyor. Teslim tutanağını imzalayan kişi müşteri değil, o anki satış danışmanı oluyor; paketleme malzemesi de depodaki gibi bol değil, çoğu şubede haftalık gelen sınırlı sayıda kutu ve poşetle yetinmek gerekiyor.
Mağazadan gönderim her ürün, her şube için işlemiyor
Saat, altın ya da yüksek fiyatlı elektronik gibi ürünlerde markalar bu modeli genelde kapatıyor; şubenin güvenlik ve sigorta prosedürü depodan farklı işliyor, ürünün şubeden çıkışında ekstra bir onay zinciri gerekiyor. Tek kasiyerle çalışan küçük şubeler de listeye girmiyor, çünkü orada sipariş hazırlayacak ikinci bir kişi yok; model genelde üç kişiden fazla personeli olan şubelerde çalışıyor.
Kesim saati de depodan erken: mağaza akşam 21.00'de kapanıyorsa o şubeden çıkacak son sipariş genelde 19.30'da kilitleniyor, geri kalanı ertesi güne ya da en yakın başka şubeye kayıyor. İade tarafı da ayrı bir karmaşa getiriyor; müşteri ürünü kargoyla geri gönderdiğinde paket depoya değil çoğu zaman en yakın şubeye düşüyor, o şubenin de ürünü kendi stoğuna mı yoksa orijinal gönderen şubenin stoğuna mı yazacağını bilmesi gerekiyor.
